Bir tiyatro macerasının daha sonuna geldik: Siyah Pelerinli Adam

Hayatımda üçüncü kere tiyatroya gittim. İşin ilginci iki tiyatro oyununda da önemli karakterleri oynamışlığım var. Neyse benim oynadıklarımı boşverelim de dün gittiğim Necip Fazıl oyunundan bahsedeyim biraz.

Dün Siyah Pelerinli Adam adlı oyuna gittik. Ben zorla götürüldüm de denebilir. Sevgili meslektaşım Salih, iki hafta önceden dört (sayıyla 4) tane bilet almış. Ne de olsa bir bilet 1 lira. Ucuz yani. Salih nasılsa yanımda birileriyle gelirim diye dört bilet almış, fakat düşündüğü arkadaşları yanında gelmeyince beni de davet etti. Olur dedim. Bir arkadaşla daha, yani üç kişi oyuna gittik.

Oyun çok derindi. Yani anlamak zordu bence. Daha önce gittiğim Suç ve Ceza'da şunu hissettim; eğer bir tiyatro oyununun konusunu etraflıca bilmiyorsan o oyuna gitmeyeceksin. Bunun sebebi, tiyatroda pek çok duygunun göze hitap ederek anlatılmaya çalışılması diyebilirim. Zira böyle yapılıyor fakat herkesin anlayışı farklı biçimde olma olasılığı var. Allah'tan Suç ve Ceza'yı sonuna kadar okumuştum da öyküyü ince ayrıntılarıyla biliyordum ve çok beğenmiştim. Fakat dün gittiğim oyun hakkında zerre kadar bilgim yoktu. Oyun da çok derindi, üstelik maneviyat yüklüydü. Eski kelimeler gırla gidiyordu. Biraz da korkutucuydu. Daha doğrusu oyunun aslı nasıldır bilmiyorum ama tiyatrocular bunu biraz korkunç yapmayı hedeflemişler gibiydi. Oyunun bir yerinde her yerden örümcekler gelmeye başladı, ön taraflarda oturanlardan biri de korkudan çığlık atmış galiba, o anda tiyatrodakiler o ciddi akışta bile kahkalarla gülmeye başladılar. Ama ben olayı biraz geç farkettim ve zaten anlayamadığım derim mevzunun, izleyiciler tarafından kahkahalarla gülünmesine gıcık oldum.

Velhasıl, Siyah Pelerinli Adam adlı oyun muhtemelen güzeldir ama ben bu şekilde izleyince beğenmedim. En kısa zamanda tam sürüm hikayesini okumak isterim.