Çok büyük bir baş ağrısıyla uyandı. Sanki üstünde koca bir yük var gibiydi. Kafasını yastıktan zor bela kaldırdı, gözlerini ovuşturdu. İlk gördüğü şey yanındaki birkaç aspirin ve bir bardak su oldu.

Yatağından doğrulup etrafına bakındığında her tarafın normalden çok daha derli toplu olduğunu farketti. Hatta mükemmeldi, hiçbir düzensizlik yoktu. Kapı aralığından baktığında, bütün evin elden geçirildiğini anladı, şaşırdı. Eşi bu kadar da titiz değildi çünkü.

Aspirinleri aldı, yuttu. Hemen yandaki nota gözü ilişti:

Hayatım, kahvaltın hazır, mutfakta. Birkaç şey almak üzere markete kadar gidiyorum. Sana afiyet olsun. Seni seviyorum.

Adam resmen afallamıştı. Nota tekrar baktı, tekrar okudu. İnanması gerçekten güçtü. Gece olan bitenlerden acaba bir şey mi kaçırmıştı? Pek fazla şey hatırlamıyordu ama arkadaşlarıyla eğlenip "iki tek" attıktan sonra, çok geç saatte meyhaneden ayrıldığı hayal meyal aklına geldi.

Mutfağa gitti, krallara layık kahvaltısı gerçekten de hazırdı. Oğlu da masadaydı ve kahvaltıya az önce başlamış gibiydi. Üzerindeki şokla sordu: "Dün gece ne oldu?" Oğlu cevap verdi: "Gece saat 3 gibi eve geldin, bayağı da sarhoştun. Bağırıp çağırıyordun ve tabak çanak ne varsa kırıp döktün."

Adamın kafası iyice karışmıştı. "E o zaman annen neden her tarafı temizlemiş ve üstüne bir de bu kahvaltıyı hazırlamış? Sinirli olması gerekmiyor muydu?"

Oğlu cevap verdi:  Devamını oku »

Uzun zamandır internette çet yapıyorum. Nam-ı gavurla "chat". Bir kaç sene evvel pek bir işe yaramadığını gördükten sonra kendimi sadece yabancılarla muhabbet etmeye verdim diyebilirim.

O zamanlar MSN yoktu tabii. Mirc denen bir program vardı (Hâlâ var ama o zaman çok popülerdi). Kanallar falan vardı bol bol. Kanal yöneticisine operatör denirdi. Kısaca "op". Op olmak çok ayrıcalıklıydı, çünkü kanalda bulunanlardan istediğini kapı dışarı etme şansın oluyordu.

O günler geride kaldı, "chat" kavramında bazı değişiklikler oldu. MSN'in kanalları ortadan kaldırmasıyla, başkalarıyla tanışmak da biraz olsun zorlaştı. Yine de çeşitli şekilllerde bunu başarmak kolay. Ben de, bu internet muhabbeti işini faydasız gördüğüm için hayra kanalize edebilmek niyetiyle hep yabancılarla yabancı dilde yazışmayı, muhabbet etmeyi daha uygun buldum. O gün bugündür Türklerle fazla muhabbet etmem. Etsem de mümkünse İngilizce ederim.

Bu şekilde bir stratejiyle chat yaptığım için, yurt dışından pek çok kişiyle tanışmak nasip oldu. Onların gözünden Türklerin ve Türkiye'nin dışarıdan nasıl göründüğünü bir parça kavradım. Çoğunluğu batı ülkelerinden olan bu "chat friend"lerim sayesinde İslam'ın, hatta daha genel olarak doğunun onların gözünde nasıl olduğunu hissetme fırsatını yakaladım.

Bunlar olurken monitörden güzel görünen kızlarla da tanıştım tabi doğal olarak. İçimden de ister istemez, "ah be şöyle bi' kız bulsam da evlensem" dediğim de olmadı değil.

Bugün Google'da bir şeyler ararken şöyle bir şeye rast geldim . Kısaca diyor ki, "chat yaparken İslam'ı anlattı, kız müslüman oldu ve Türkiye'ye geldi ve evlendiler".

Yani bize de böylesi denk gelmedi ki kardeşim...