Şans faktörü, okunmuş kale

Şu an aklımdan pek çok geçiyor, ama kelimeler kifayetsiz kalıyor. Türkiye bence Hırvatistan'dan daha iyi oynamadı, ama ne bu şans talih kardeşim. Vay canına be. Üç oldu diyorlar, çok oldu. Klasnic 119'da o golü atınca, "buraya kadarmış" dedim. Televizyonun olduğu salondan çıktım ama az sonra niyeyse geri döndüm, ve Semih'in golünü gördüm. O an sadece "oha falan oldum" galiba.

Sonra penaltıları atarlarken sadece şaşkındım. Pek bir şey düşünmüyordum. Sonra işte Hırvatlar atamadılar falan...

Hep "hayırlısı" dedim. Hayırlısı neyse o olsun, belki de şimdiki yenilgimiz, yarın başka bir yanlışımızdan dönmemize falan neden olacak, kim bilir...

Yendik, sevindik, bissürü fatihalar, ayetelkürsiler gönderdik, garip yahu. Daha bi' Müslümanız, ne zaman Türkiye bir maça çıksa Hırvatların şutu direkten döndükten sonra kalenin okunmuş olduğunu anladık biz. Sponsored by Allah diyenler de çıktı Ekşi'de...

Ne maçmış, bizi imana getirdi. I love this game.