Blog Günü'nün üçüncü şenliklerini kutluyoruz. Bugün "Tatlı Cadı"dayız.

"Tatlı cadı" kelime öbeğini her gördüğümde/duyduğumda aklıma, kız kardeşlerimin oyun oynarlarken söyledikleri oyun şarkıları geliyor. Hâlâ hatırlıyorum, hem şarkıya, hem aklıma gelmesine, hem de aklımda bunca sene kalmasına gülüyorum. Şöyle;

tatlı cadı, pek şakacı, mobilyacı, ablan var mı, gitar çalar mı, oyun oynar mı, yüze kadar sayar mı

Bunun bir de cevap kısmı var ama o konuya girmeye hiç lüzum yok Konumuz Aslı, çünkü bugün günümüz Aslı'da . Casper'ın yanındaki kırmızı başlıklı cadı var ya, işte o. Aslında onun adı Wendy falan değil, Aslı.

Ömer'in de benden önce bahsettiği gibi, bu kız her şeyini yazıp ortaya döküyor. Kıskandım valla. Bunca yıldır blog yazıyorum (pek çoğunu kimseler bilmese de), böyle performans görmedim. Bir gün bu blog yazılarını toplayıp kitap yapsa yeridir.

Ömer, Aslı için şu yazıdan başlamış deyince, bir de yazılarına baştan göz atayım dedim. Okumaya başlayınca durduramadım kendimi. Okudukça okuyası geliyor insanın. O kadar içten yazmış ki... Biraz da milletçe magazine olan ilgimizden olmalı, biri kendini anlatmaya başladı mı kulak kabartırız, merak ederiz, ondan olsa gerek.

Aslı'nın hayatı roman. Bankalardan, dişlerinden ve dişçilerinden çektikleri bir yana, Tiziano bağımlılığını söylemesek olmaz. Tiziano'yu beğeniyormuş ama Brad'den hazzetmiyormuş. Benim gibi bir Brad Pitt hayranı, Aslı'nın bulduğu bu birbirinden rüküş resimleri görünce ne yapar dersiniz? Ben şahsen kendisini kutluyorum (Brad Pitt hayranıyım derken, tipine hayran değilim zaten, o yüzden böyle rüküş resimler beni kendisinden soğutamaz). Ayrıca bu kadar içten, samimi ve periyodik yazılar yazınca, tabii ki günün blogu da seçildiği oluyor. Hak ediyor, tebrik ediyoruz kendisini

Yazarken de çok güzel süslüyor, yazılarının çoğunu resimsiz bırakmıyor, renksiz, monoton bir fontla yazılmış yazısını göremedim şimdiye kadar. (Yalnız arada okumakta zorluk çekiyorum. Zaten dilbilgisi konusunda obsesif kompulsif anksiyetem var, işkence haline geliyor okumak. * Yine de dayanamıyorum okuyorum )

Bir de internet bağımlılığını anlatmış, semptomlarını vermiş ama çözüm önersi sunmamış. Günde bunu soruyorum kendisine, bakalım bir cevabı var mı

Son olarak Ümit Besen'den İftar Masası sarkısı eşliğinde yazıma son verirken, günde bize pasta yedireceğini öngördüğümüz Aslı'ya selamlar sunuyorum. Biz pastayı beklerken, siz de bu romanı okuyun:

www.tatlicadica.com

Hani nerde şu pasta?